Άρθρο: Γιώργος Πέτρου (Advanced Trimix Instructor Trainer / 3*** CMAS - Explorer)
Το φαινόμενο Dunning - Kruger είναι γνωστική προκατάληψη, στην οποία άτομα περιορισμένων δεξιοτήτων αποκτούν μια ψευδαίσθηση ανωτερότητας, εκτιμώντας εσφαλμένα ότι οι γνωστικές τους ικανότητες, είναι υψηλότερες από ότι πραγματικά είναι.
Το φαινόμενο αυτό έχει «εφαρμογή» σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης φύσης. Από την πιο απλή μέχρι την πιο απαιτητική δραστηριότητα.
«Σύμφωνα με τον Χαρμίδη του Πλάτωνος, είναι το παλαιότερο από τα τρία Παραγγέλματα που ήταν χαραγμένα στην είσοδο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς. Η περιγραφή των Δελφών από τον περιηγητή Παυσανία επιβεβαιώνει την ύπαρξή του. Για την προέλευση του "γνῶθι σαυτόν" οι απόψεις διίστανται, το «γνώθι σαυτόν» του Σωκράτους, η αυτογνωσία είναι λέξη κλειδί του ανθρωπισμού διότι αναθέτει στον άνθρωπο το καθήκον να γνωρίζει το δικό του μέτρο χωρίς να προσπαθεί να ανταγωνιστεί τους θεούς.»
Ένα από τα σημαντικά προβλήματα της ανθρώπινης φύσης είναι να μην αναγνωρίζει:
Είτε ασυνείδητα, είτε επιτηδευμένα τα δύο παραπάνω στοιχεία υποδηλώνουν έλλειμα αυτογνωσίας και είναι πολύ σημαντικά διότι για το επίπεδο των απαιτήσεων που έχει η Αυτόνομη και ιδιαίτερα η τεχνική κατάδυση είναι πολύ υψηλό.
Το να υπερεκτιμήσουμε τις δυνατότητές μας σε μια απλή καθημερινή δραστηριότητα μπορεί απλά να βιώσουμε μια αποτυχία αλλά στην τεχνική κατάδυση μπορεί να αποβεί καταστροφικό έως μοιραίο.
Άρα όλο αυτό είναι μια Αχίλλειο πτέρνα μας ή αλλιώς ένα αδύναμο σημείο στην ασφάλειά μας.
Από την άλλη, οι ειδικοί σε έναν τομέα, συχνά υποτιμούν τις γνώσεις τους και τις ικανότητές τους ή πιστεύουν ότι και οι άλλοι γύρω τους βρίσκονται σε παρόμοιο επίπεδο.
Αυτό συμβαίνει επειδή όσο περισσότερα μαθαίνουν για ένα θέμα τόσο συνειδητοποιούν πόσο πολύπλοκο είναι και πόσα πολλά έχουν ακόμα να μάθουν.
Το πιο ενδιαφέρον είναι που οι λιγότερο ικανοί είναι συνήθως εκείνοι που υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους στον μεγαλύτερο βαθμό. Άτομα που αποδεδειγμένα υστερούν στη λογική σκέψη, τη γραμματική, τις οικονομικές γνώσεις, τα μαθηματικά, τη συναισθηματική νοημοσύνη, τη διεξαγωγή ιατρικών τεστ σε εργαστήριο και το σκάκι, όλοι τείνουν να αξιολογούν τις γνώσεις τους σχεδόν τόσο ευνοϊκά όσο και οι πραγματικοί ειδικοί.
Ποιος είναι, λοιπόν, πιο ευάλωτος σε αυτή την αυταπάτη; Δυστυχώς, όλοι μας, επειδή όλοι έχουμε κενά ανικανότητας που δεν αντιλαμβανόμαστε. Αλλά γιατί;
Όταν οι ψυχολόγοι Dunning - Kruger, πρώτοι περιέγραψαν το φαινόμενο το 1999, υποστήριξαν ότι τα άτομα που υστερούν σε γνώση και ικανότητα σε κάποιο θέμα υποφέρουν από μια διπλή «κατάρα». Πρώτον, κάνουν λάθη και παίρνουν λανθασμένες αποφάσεις. Και δεύτερον, ακριβώς αυτά τα γνωστικά κενά είναι που τους εμποδίζουν να εντοπίσουν τα λάθη τους. Δηλαδή, οι κακοί εκτελεστές δεν έχουν τις κατάλληλες γνώσεις που θα τους επέτρεπαν να καταλάβουν πόσο άσχημα τα πάνε.
Ο David Dunning είναι ένας Αμερικανός ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ, γνωστός κυρίως για την έρευνά του σχετικά με τα γνωστικά σφάλματα και τις προκαταλήψεις. Μαζί με τον Justin Kruger, δημοσίευσε το 1999 την περίφημη μελέτη που περιγράφει το Φαινόμενο Dunning-Kruger, το οποίο αναφέρεται στην τάση των ανθρώπων με χαμηλή ικανότητα ή γνώση σε έναν τομέα να υπερεκτιμούν την ικανότητά τους.
Ο Justin Kruger είναι ένας Αμερικανός ψυχολόγος που είναι γνωστός κυρίως για τη συμμετοχή του στην ανάπτυξη του φαινομένου Dunning-Kruger (γνωστό και ως το φαινόμενο της υπερβολικής αυτοεκτίμησης), το οποίο περιγράφει το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι με περιορισμένες γνώσεις ή δεξιότητες σε έναν τομέα έχουν την τάση να υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους σε αυτόν τον τομέα. Ο Kruger και ο David Dunning, με τον οποίο συνεργάστηκε, δημοσίευσαν το 1999 μια μελέτη που έδειχνε πως οι άνθρωποι με χαμηλή ικανότητα σε διάφορες δραστηριότητες (όπως τα μαθηματικά, η λογική σκέψη και η γλωσσική ικανότητα) έχουν την τάση να μην αναγνωρίζουν τη δική τους αδυναμία και να πιστεύουν ότι είναι πιο ικανοί απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
Αν το δούμε από την δική μας άποψη, την καταδυτική μπαίνουν θεωρητικά και πρακτικά, ρεαλιστικά ερωτήματα όπως:
Τα γνωρίζω όλα και τα κάνω όλα καλύτερα από οποιονδήποτε!!!
Τα καταδυτικά ερωτήματα μπορούν να είναι άπειρα. Το να γνωρίζουμε ρεαλιστικά πόσο ικανοί είμαστε και πώς οι ικανότητες μας στέκονται απέναντι των άλλων είναι κάτι παραπάνω από τόνωση αυτοεκτίμησης. Μας βοηθάει να καταλάβουμε πότε να προχωρήσουμε με τις αποφάσεις και τα ένστικτά μας ή αντιθέτως πότε χρειάζεται να ζητήσουμε συμβουλές.
Η προκατάληψη αυτή παρατηρήθηκε πειραματικά πρώτα από τους David Dunning και Justin Kruger από το Cornell University, το 1999. Είναι παραδεκτό ότι το αποτέλεσμα είναι το αποτέλεσμα εσωτερικής ψευδαίσθησης στους ανειδίκευτους, και εξωτερικής παρεξήγησης στους ειδικούς.
Που τελειώνει η υγιής αισιοδοξία και αρχίζει η Ψυχοπαθολογική Υπεραισιοδοξία; Χωρίς την αισιοδοξία, τη πίστη στον εαυτό μας και ότι αξίζουμε και μπορούμε να επιτύχουμε έναν στόχο τίποτε δεν κινείται και τίποτε δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί. Είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή.
Το ρητό φαίνεται να ειπώθηκε από τον Κλεόβουλο τον Λίνδιο (6ος αι. π. Χ.) και η πρώτη του διατύπωση ήταν «Μέτρον ἄριστον» όπου σήμαινε να αποφεύγουμε τις ακρότητες και να τηρούμε μέτρο στο βίο μας.
Ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος ήταν ένας από τους Επτά Σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας, οι οποίοι ήταν γνωστοί για τη σοφία τους και την επιρροή τους στην φιλοσοφία και την ηθική σκέψη της εποχής. Ο Κλεόβουλος γεννήθηκε στη Ρόδο γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται ότι ήταν σημαντική φιγούρα στην ανάπτυξη των αρχών της ηθικής και της πολιτικής σκέψης.
Ο Κλεόβουλος ήταν γνωστός για τα παραγγέλματα ή τις σοφές του ρήσεις. Ειδικότερα, είπε το γνωστό ρητό "Μέτρον άριστον", που σημαίνει "Η μεσότητα είναι η καλύτερη", υπογραμμίζοντας την αξία της ισορροπίας και της αποφυγής της υπερβολής σε όλες τις πτυχές της ζωής.
Η φιλοσοφία του επικεντρωνόταν στην καλλιέργεια της αρετής και την ανάγκη για σύνεση και μέτρο. Παράλληλα, προώθησε την ιδέα ότι η σοφία μπορεί να οδηγεί σε μια καλή και ευτυχισμένη ζωή, και υποστήριξε την αξία της αυτογνωσίας και της έμπρακτης αρετής.
Ας μην ξεχνάμε ότι υποβρυχίως, ως αυτοδύτης SCUBA, υποστηρίζεται συνεχώς από Μ.Α.Υ (Μηχανική Αναπνευστική Υποστήριξη) είτε καταδύεται με ανοικτό είτε με κλειστό κύκλωμα. Μόνο ο ελεύθερος δύτης είναι αυτοϋποστηριζόμενος, βασιζόμενος μόνο στην άπνοιά του και στη διαχείριση του λόγου Οξυγόνου/Διοξειδίου του Άνθρακα.
Και αφήνουμε τη γενική κατάδυση και πάμε στην καρδιά του θέματός μας, που είναι η Τεχνική Κατάδυση. Εδώ οι απαιτήσεις είναι πολλές και σε όλα τα επίπεδα:
Η κατάδυση με stage, η περιήγηση γύρω από ένα ναυάγιο & η είσοδος σε δύο ή τρεις αίθουσές του, η είσοδος λίγων μέτρων σε ένα σπήλαιο δεν σημαίνει αυτόματα ότι είσαι τεχνικός αυτοδύτης.
Η κατάδυση βαθιά με μικτά αέρια με πλήρη εξοπλισμό και οργάνωση, η διείσδυση σε ναυάγιο κατά μήκος και βάθος, η διείσδυση σε σπήλαιο ή σπηλαιοσύστημα κατά μήκος και βάθος και ιδιαίτερα η πρωτοποριακή εξερεύνηση, αυτά είναι Τεχνική Κατάδυση. Μπορεί να ακούγεται αυστηρό, υπερβολικό και αφοριστικό αλλά είναι μια οριοθέτηση που πρέπει να αναγνωρίσουμε. Το να φοράς στεγανή στολή, να έχεις διπλούς Hi-Tech Καταδυτικούς υπολογιστές, διπλές φιάλες ή Επανανπευστήρες δεν σε κάνει απαραίτητα τεχνικό αυτοδύτη.
Αν το φαινόμενο Dunning-Kruger στην καθημερινή ζωή μπορεί απλά να μας φέρει σε μια απογοητευτική θέση, στην ερασιτεχνική κατάδυση μπορεί να μας βάλει σε μπελάδες και κίνδυνο, αλλά στην τεχνική κατάδυση δεν υπάρχουν τέτοια περιθώρια. Κάθε υπερεκτίμηση και λάθος μπορεί να έχει πολύ τραυματικές συνέπειες, αναπηρία ή ακόμα και θάνατο.
Είναι να έχουμε πάντα περιθώριο ασφαλείας στις καταδύσεις μας και να μην εκτιθέμεθα ποτέ οριακά σε όλα τα επίπεδα.
Η Ερασιτεχνική κατάδυση από φύση της έχει τεράστια περιθώρια ασφαλείας εν αντιθέσει με την Τεχνική που αν και οφείλεις να τα έχεις σχεδιάσει και οργανώσει ανά πάσα στιγμή γνωρίζουμε ότι μπορούμε εύκολα να βρεθούμε εκτός αυτών.
Ο Ούγγρος επιστήμονας και ερευνητής Hans Seyle όρισε το Γενικό Σύνδρομο Προσαρμογής (GAS) ως την τυπική απόκριση του σώματος στο στρες. Σε ένα άρθρο του 1946 στο The Journal of Clinical Endocrinology, περιέγραψε τη θεωρία του ότι το GAS είναι ο τρόπος του σώματος να αντιδρά σε μια αντιληπτή απειλή ως τρόπος επιβίωσης.
Κατά τη διάρκεια του σταδίου αντίδρασης, το σώμα σας αντιδρά με τους εξής τρόπους:
Στο στάδιο αντίστασης μπορεί να εμφανιστούν τα εξής:
Στο στάδιο εξάντλησης το σώμα σας μπορεί να βιώσει τα ακόλουθα συμπτώματα:
Ας δούμε λοιπόν ένα φανταστικό σενάριο, το οποίο έχει συμβεί αμέτρητες φορές σε τεχνικούς αυτοδύτες, όσο ακραίο και αν σας φαίνεται.
"Είμαι Extended Air Diver με πολλές βαθιές καταδύσεις. Έχω κάνει πολύ βαθύτερες καταδύσεις με τους φίλους μου που είναι πιο έμπειροι από εμένα, και μεταξύ μας, έχω φτάσει τα 60 μέτρα....."
Κατάδυση μόνος στα 70 μέτρα, τα δεδομένα είναι τα εξής:
Είναι γεγονός ότι όλοι έχουμε κάνει λάθη και θα συνεχίσουμε να κάνουμε λάθη στην κατάδυση, και ο Γράφων πρώτος. Ο σκοπός κάθε τέτοιου άρθρου είναι να αναλύσει ένα φαινόμενο, στην προκειμένη περίπτωση το φαινόμενο Dunning-Kruger που μας το "διαμόρφωσε", και να το διακρίνει, να εντοπίσει τις εφαρμογές του στην Τεχνική Κατάδυση. Ακόμη και αν ένας αυτοδύτης προβληματιστεί σοβαρά και αποφευχθεί ένα καταδυτικό ατύχημα, είναι κέρδος για όλους μας.
Η κατάδυση είναι πηγή ευτυχίας αλλά έχει και τη σκοτεινή της πλευρά.
Όποιος θα ήθελε οποιαδήποτε διευκρίνιση ή έχει κάποιο σχόλιο επί των ανωτέρω μπορεί να μου στείλει μήνυμα στο georgedpetrou@gmail.com
Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση.
Γιώργος Πέτρου